JAKĄ PRZYDOMOWĄ OCZYSZCZALNIE WYBRAĆ ?

Jaką przydomową oczyszczalnie wybrać ?

Przepisy prawa nakładają na każdego właściciela nieruchomości obowiązek przyłączenia do sieci kanalizacyjnej. W przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona należy na posesji zainstalować zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych bądź przydomową oczyszczalnie ścieków.

Zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi ścieki przed wprowadzeniem ich do wód lub ziemi muszą zostać poddane odpowiedniej obróbce w celu ich oczyszczenia. Ma to na celu ograniczenie negatywnego wpływu na środowisko oraz zdrowie ludzkie, gdyż ścieki są siedliskiem drobnoustrojów, również tych niebezpiecznych dla życia (E. coli, Salmonella). Do niedawana jedynym sposobem usuwania ścieków z posesji było stosowanie zbiorników bezodpływowych czyli szamb. Rozwiązanie to wymaga usuwania nieczystości wozami asenizacyjnymi tak często, aby nie dopuścić do przepełnienia zbiornika, a w konsekwencji wylewania ścieków na własne podwórko (jeżeli taka sytuacja nastąpi, właściciel nieruchomości popełnia wykroczenie, które podlega karze grzywny do nawet 5000 zł). Stale rosnące koszty unieszkodliwiania i odprowadzania ścieków coraz częściej skłaniają do rezygnacji z tej metody, na rzecz tańszych, mniej uciążliwych i bardziej ekologicznych rozwiązań.

Alternatywą są cieszące się coraz większym zainteresowaniem przydomowe oczyszczalnie ścieków. Ich celem jest unieszkodliwienie ścieków w miejscu produkcji, a następnie odprowadzenie oczyszczonych ścieków przy pomocy układu drenażowego do gruntu lub rowu.

 

 

Drenażowe oczyszczalnie ścieków

Proces oczyszczania polega na doprowadzeniu ścieków rurą kanalizacyjną do osadnika gnilnego, w którym ścieki są podczyszczane w warunkach beztlenowych. Występujące tam bakterie rozkładają część z obecnych w ściekach zanieczyszczeń na minerały, wodę i gaz. Kolejnym etapem procesu jest doczyszczanie tlenowe. Ścieki wstępnie oczyszczone są równomiernie rozprowadzane za pośrednictwem studzienki rozdzielającej do nitek drenażowych. W rurach drenażowych zachodzi proces tlenowego oczyszczania ścieków, skąd unieszkodliwione ścieki mogą swobodnie przesiąkać do gruntu. Na końcu drenażu rozsączającego znajduje się studzienka zbiorcza, której zadaniem jest napowietrzenie wszystkich drenów. Drenażowa oczyszczalnia ścieków jest najprostszym rodzajem oczyszczalni. Na rysunku poniżej przedstawiono schemat jej działania.

Dobór osadnika gnilnego do oczyszczalni drenażowej

Wysokiej jakości zbiorniki najczęściej wykonane są metodą rotomouldingową. Ze względu na swoją monolityczną konstrukcję są w 100% szczelne, gdyż nie posiadają żadnych zgrzewów ani połączeń. Wykonane są z ekologicznego polietylenu, dzięki czemu charakteryzują się niewielką wagą, dużą wytrzymałością mechaniczną, odpornością na korozję i dużą trwałością. Osadnik powinien być posadowiony jak najbliżej wyjścia rury kanalizacyjnej, ponieważ dzięki temu nie dochodzi do znacznego spadku temperatury ścieków. Jeżeli odległość między rurą kanalizacyjną, a osadnikiem jest znaczna, należy zastosować izolację termiczną na rurze doprowadzającej ścieki, aby nie doszło do ich zamarzania zimą. W celu prawidłowego doboru zbiornika należy określić ilość osób, które na stałe mieszkają w budynku. Do standaryzacji obliczeń związanych z ilością odprowadzanych ścieków wprowadzono pojęcie równoważnej liczby mieszkańców (RLM). Wskaźnik ten to określa ilość ścieków odprowadzanych z gospodarstw domowych przez jednego mieszkańca w ciągu doby. 

V = RLM · L · T

gdzie:
V  - minimalna objętość zbiornika, litry
L  - ilość odprowadzanych ścieków przez jednego mieszkańca, litry/dobę (przeciętnie 150 litrów/dobę)
T   - czas przetrzymania ścieków w zbiorniku, doba (najczęściej ścieki poddaje się 3 dniowemu procesowi oczyszczania)

Przykład: V = 4 osoby · 150 litrów/dobę · 3 doby = 1800 litrów

Stąd optymalna pojemność osadnika dla rodziny 4 osobowej wynosi około 2000 litrów.

 

Dobór drenażu rozsączającego standardowego

Drenaż jest układem kilku równolegle połączonych ze sobą perforowanych rur z tworzywa sztucznego, mających na celu równomierne rozprowadzenie podczyszczonych ścieków do warstwy filtracyjnej wykonanej ze żwiru lub drobnego tłucznia. Podczas projektowania instalacji niezbędne jest zachowanie minimalnej odległości wynoszącej 1,5 metra od najwyższego rocznego poziomu wód gruntowych. Poszczególne rury drenażowe powinny być oddalone od siebie o przynajmniej 1,5 m i prowadzone ze spadkiem wynoszącym od 1 do 3 promili. Maksymalna długość jednej nitki drenażowej nie powinna przekraczać 25 metrów, a zagłębienie zależne jest od strefy przemarzania gruntu. Długość drenażu w gruntach dobrze przepuszczalnych to około 8 m/os, w gruntach słabo przepuszczalnych 12 m/os, natomiast w gruntach trudno przepuszczalnych 16m/os. Teren, na którym ułożony jest drenaż powinien być bezwzględnie wyłączony z ruchu pojazdów. Nie wolno również sadzić na tym obszarze roślin z rozwiniętym systemem korzeniowym, ponieważ mógłby on uszkodzić instalację. Istotne jest również przestrzeganie następujących wymiarów:

• odległość oczyszczalni od granicy działki – 2 metry,
• odległość oczyszczalni od najbliższej studni – 15 metrów,
• odległość drenażu od budynku mieszkalnego – 3 metry,
• odległość drenażu od drzew i krzewów – 3 metry,
• odległość drenażu od najbliższej studni – 30 metrów,
• odległość drenażu od granicy działki –  2 metry.

 

Dobór drenażu – skrzynki rozsączające

System ten działa na takiej samej zasadzie jak w przypadku standardowej oczyszczalni ścieków. Ścieki wstępnie podczyszczone kierowane są ze zbiornika do studzienki, następnie rurą drenażową doprowadzone są do skrzynek rozsączających. Stanowią alternatywę dla tradycyjnego sposobu rozsączania wody do którego używa się żwiru. Są niewielkie, lekkie i łatwe w montażu. W przypadku występowania gruntów dobrze przepuszczalnych wystarczą 2 skrzynki rozsączające na osobę (wielkość drenażu wyliczona na przykładzie skrzynek GEOdek), w gruntach o średniej przepuszczalności powinno zastosować się 4 skrzynki na osobę, a w przypadku gruntów o umiarkowanej przesiąkalności (glina piaszczysta) –  6 skrzynek na osobę. Wymiary jednej skrzynki to 1200 x 600 x 325 mm (dł. x wys. x szer.).

 

Podsumowanie doboru oczyszczalni tradycyjnych drenazowych

Przydomowe oczyszczalnie z drenażem rozsączającym warto budować (ze względu na niskie koszty inwestycyjne), jeśli pozwalają na to warunki gruntowo-wodne do których należą: spora działka, niski poziom wody gruntowej oraz dobra przepuszczalność gleby (grunty piaszczyste ewentualnie gliniasto-piaszczyste). Niestety, w rozwiązaniu tego typu utrudnione jest prowadzanie kontroli efektywności oczyszczania ścieków i w związku z tym możliwość określenia, czy oczyszczone ścieki trafiające do środowiska spełniają wytyczne zawarte w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 2014 roku. Z tego względu w kilku krajach Europy zachodniej zaczęto odchodzić od tej metody.

 

Rodzaje Biologicznych oczyszczanie ścieków

Metody biologicznego oczyszczania ścieków opierają się na intensyfikacji procesów samooczyszczania wód i gleb naturalnie następujących w środowisku metodami inżynieryjnymi.

Oczyszczalnia ścieków typ SBR

Technologia SBR oparta jest na sekwencyjnych reaktorach, w których proces oczyszczania zachodzi cyklicznie. Ścieki są przejściowo magazynowane, a następnie partiami poddawane biologicznemu oczyszczaniu. Cały proces odbywa się cyklicznie co 8, 12 lub 24 godziny i składa się z pięciu faz. Komora pierwsza, spełnia rolę osadnika wstępnego i zbiornika buforowego, w którym następuje wstępne mechaniczne oczyszczanie ścieków poprzez sedymentacje zawiesin łatwo opadających, flokulację tłuszczy oraz wyrównywanie obciążeń spowodowanych nierównomiernym dopływem ścieków. Wstępnie podczyszczone ścieki trafiają do komory SBR, gdzie są napowietrzane i oczyszczane. Pierwsza faza procesu polega na doprowadzeniu ścieków do komory reakcji SBR za pośrednictwem pomp. W drugiej fazie następuje napowietrzanie ścieków za pomocą dyfuzorów, w celu zapewnienia mikroorganizmów optymalnych warunków bytowych. Kolejnym etapem procesu jest faza osadzania. Nagromadzony osad czynny ulega procesowi sedymentacji tworząc na dnie zbiornika warstwę osadu. W efekcie w górnej części zbiornika oddziela się czysta woda, która  zostaje odprowadzona do odbiornika w fazie czwartej. Po odprowadzeniu czystej wody do odbiornika następuje proces odprowadzania osadu czynnego nagromadzonego na dnie reaktora SBR do osadnika wstępnego. Po odprowadzeniu osadu oczyszczalnia gotowa jest do kolejnego cyklu. Oczyszczona woda kierowana jest do studzienki rozdzielającej, a następnie odprowadzana jest do systemu rozsączającego.

Oczyszczalnia ścieków typ osad czynny

Oczyszczanie ścieków za pomocą osadu czynnego polega na wprowadzeniu do ścieków specjalnych mikroorganizmów, tworzących kłaczki. Kłaczki te adsorbują na swojej powierzchni zanieczyszczenia organiczne, które są mineralizowane na skutek procesów metabolizmu zachodzących w mikroorganizmach. Do prawidłowego przebiegu procesu konieczne jest napowietrzanie ścieków specjalną pompą. Po zakończeniu napowietrzania ścieki kierowane są do osadnika wtórnego, gdzie następuje oddzielenie cieczy od osadu czynnego. W dalszym etapie oczyszczona ciecz, tak jak w przypadku oczyszczalni SBR kierowana jest do systemu rozsączającego.

Oczyszczalnia ścieków typ hybrydowa

Hybrydowa oczyszczalnia ścieków działa na zasadzie osadu czynnego i złoża biologicznego. Zbiornik łączy w sobie procesy tlenowe i beztlenowe oczyszczania ścieków. Dzięki zastosowaniu mieszanej technologii oczyszczalnia osiąga bardzo wysoki stopień redukcji zanieczyszczeń. System odporny jest na okresy urlopowe oraz krótkotrwałe przerwy w dostawie energii elektrycznej. Poprzez zastosowanie zaawansowanej automatyki gwarantowany jest wysoki komfort użytkowania.

System rozsączania oczyszczonej wody przy biologicznych oczyszczalniach ścieków

Ilość skrzynek obliczona jest na podstawie skrzynek rozsączających GEOdek. Długość drenażu w gruntach dobrze przepuszczalnych to 2 skrzynki rozsączające na osobę. W gruntach o średniej przepuszczalności stosujemy 2 skrzynki na osobę, natomiast w gruntach o umiarkowanej przesiąkalności (glina piaszczysta) montujemy 4 skrzynek na osobę. Wymiary skrzynki rozsączającej: 1200 x 600 x 325 mm (dł. x wys. x szer.).

Zalety i wady przydomowych oczyszczalni ścieków

 

 

Cenne wskazówki przed przystąpieniem do budowy przydomowej oczyszczalni ścieków

  1. Przed przystąpieniem do budowy przydomowej oczyszczalni ścieków, warto udać się do Urzędu Gminy. Często gminy dysponują środkami na dofinansowanie inwestycji. Wtedy budowa jest bardziej korzystna finansowo. Można również uzyskać dotację z NFOŚ lub niskooprocentowany kredyt w BOŚ.
  2. Warto skonsultować się z firmą specjalizującą się w przydomowych oczyszczalniach ścieków. Firma ustali warunki wodno- gruntowe, powierzchnię zabudowy oraz najbardziej skuteczną technologię oczyszczania ścieków. Dobór odpowiedniej technologii jest bardzo ważny, ponieważ wtedy można liczyć na wieloletnią i bezawaryjną pracę.
  3. Planując budowę przydomowej oczyszczalni ścieków należy zgłosić ten w Starostwie Powiatowym. Zgodnie zobowiązującymi przepisami budując oczyszczalnię ścieków do 7,5 m3/d wymagane jest zgłoszenie inwestycji w Wydziale Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego. Do zgłoszenia należy dołączyć wymagane dokumenty: mapkę sytuacyjno- wysokościową z lokalizacją oczyszczalni, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością oraz szkic projektu opisujący rodzaj i działanie technologii. Starostwo ma 30 dni na wniesienie sprzeciwu, jeśli to nie nastopi można rozpocząć budowę.
  4. W przypadku kiedy wydane jest pozwolenie na budowę zbiornika bezodpływowego (szamba), można się starać o zamienne pozwolenie na budowę przydomowej oczyszczalni ścieków. Proces uzyskania takiej zgody jest identyczny jak w punkcie 3.
Oferta na Oczyszczalnie Przydomowe

 

Komentarze (0)

Brak komentarzy w tym momencie.

Nowy komentarz